Jeszcze niedawno podział domowej przestrzeni był stosunkowo czytelny. Kuchnia służyła przygotowywaniu posiłków, jadalnia ich spożywaniu, a salon odpoczynkowi i spotkaniom. Współczesne projekty coraz częściej łączą te funkcje w jednej, otwartej przestrzeni. Przy kuchennej wyspie pijemy poranną kawę, rozmawiamy z domownikami, pomagamy dzieciom w odrabianiu lekcji czy przyjmujemy przyjaciół. Gotowanie odbywa się w centrum domowego życia, a osoba przygotowująca posiłek może jednocześnie uczestniczyć w rozmowie z pozostałymi domownikami. Takie podejście znajduje odzwierciedlenie w międzynarodowych analizach branżowych. Raport NKBA | KBIS 2026, opracowany na podstawie opinii 634 specjalistów z Ameryki Północnej, wskazuje dwa powiązane kierunki: whole home continuity, czyli spójność projektową całego domu oraz multi-purpose kitchen hubs – kuchnie pełniące wiele codziennych funkcji. Dla projektantów oznacza to konieczność szerszego spojrzenia na aranżację. Skoro kuchnia jest widoczna z kanapy, stołu jadalnianego czy strefy wypoczynkowej, jej wygląd wpływa na odbiór całego wnętrza. Znaczenia nabierają proporcje zabudowy, sposób prowadzenia linii mebli, kolorystyka i wzajemne relacje między poszczególnymi elementami.
– Otwarta kuchnia zmienia sposób myślenia o całej strefie dziennej. Projektujemy jedno wnętrze, w którym poszczególne funkcje wzajemnie się uzupełniają. Dlatego decyzje dotyczące kuchni mają dziś bezpośredni wpływ na wygląd i charakter salonu. Ważne są nie tylko fronty czy blat, ale również proporcje zabudowy, jej relacja z pozostałymi meblami oraz to, jak całość prezentuje się z różnych miejsc w pomieszczeniu – wyjaśnia Wiktoria Halupczok, ekspertka marki Veneta Cucine.
Jednym z najbardziej charakterystycznych kierunków w projektowaniu otwartych przestrzeni jest odchodzenie od jednoznacznie kuchennego wyglądu zabudowy. Wysokie szafy mogą przypominać eleganckie meble przeznaczone do przechowywania w salonie. Fronty pozbawione widocznych uchwytów tworzą spokojne, jednolite powierzchnie. Zamiast tradycyjnego podziału na szafki górne i dolne pojawiają się zabudowy o bardziej architektonicznym charakterze, komponowane z otwartymi półkami, wnękami czy elementami ekspozycyjnymi. Istotne stają się również proporcje. Zabudowa prowadzona do sufitu może tworzyć spójną płaszczyznę ściany, a wyspa kuchenna staje się samodzielnym elementem wyposażenia, widocznym z każdej strony. W otwartych wnętrzach projektanci coraz częściej wykorzystują także rozwiązania znane z aranżacji salonów: podświetlane witryny, dekoracyjne regały, naturalne forniry czy zróżnicowane faktury powierzchni. Dzięki nim zabudowa kuchenna zyskuje bardziej meblowy charakter. Wybór takich elementów powinien uwzględniać proporcje pomieszczenia. Rozbudowana wyspa może stanowić atrakcyjny punkt centralny przestronnego wnętrza, natomiast w mniejszym mieszkaniu lepiej sprawdzi się bardziej kompaktowa kompozycja, pozostawiająca swobodę poruszania się.
Wraz z otwieraniem kuchni na salon zmienia się również sposób eksponowania urządzeń. Lodówka ukryta za frontem, zmywarka zintegrowana z zabudową czy niewidoczny na pierwszy rzut oka okap pozwalają ograniczyć liczbę elementów, które jednoznacznie wskazują na roboczy charakter przestrzeni. Podobną funkcję pełnią szafy z chowanymi strefami roboczymi, w których można umieścić ekspres do kawy, drobne urządzenia lub akcesoria używane podczas przygotowywania posiłków. Tak zaprojektowana kuchnia może zmieniać swój wygląd w zależności od sytuacji. Podczas gotowania pozostaje w pełni funkcjonalna, natomiast po zakończeniu pracy część wyposażenia znika za frontami. Ukrywanie urządzeń wymaga jednak odpowiedniego przygotowania technicznego. Nie każdy sprzęt można zamknąć w dowolnej szafie. Znaczenie mają wymagania dotyczące wentylacji, odprowadzania ciepła, dostępu do instalacji czy możliwości serwisowania.
– Ukrywanie urządzeń nie powinno być celem samym w sobie. Chodzi o to, aby technologia nie dominowała wizualnie nad przestrzenią, ale nadal była wygodna w użytkowaniu. Jeżeli za każdym razem trzeba otworzyć kilka frontów, aby skorzystać z podstawowego wyposażenia, efekt estetyczny może okazać się niewspółmierny do codziennych niedogodności. Dlatego już na etapie projektu trzeba zdecydować, które elementy warto schować, a które powinny pozostać łatwo dostępne – mówi Wiktoria Halupczok, ekspertka marki Veneta Cucine.
Spójność materiałowa stanowi jeden z najważniejszych elementów łączących kuchnię z salonem. W otwartych wnętrzach coraz częściej wykorzystuje się powtarzalne odcienie, faktury i wykończenia, które pozwalają zachować jednolity charakter całej strefy dziennej. Podobne odcienie drewna mogą pojawiać się na frontach kuchennych i meblach wypoczynkowych. Kolor zabudowy może nawiązywać do ścian, a wykończenie wyspy do stolika kawowego czy innych elementów wyposażenia. Takie powiązania sprawiają, że kuchnia staje się naturalną częścią większej kompozycji. Projektanci zwracają również uwagę na sposób łączenia materiałów. Kamień o wyrazistym rysunku może stanowić akcent na wyspie, podczas gdy pozostała zabudowa pozostaje bardziej stonowana. Drewno wprowadza ciepło, a matowe powierzchnie pomagają ograniczyć wizualny nadmiar detali. Przy doborze wykończeń istotne są również ich właściwości użytkowe. Powierzchnia blatu kuchennego jest narażona na inne obciążenia niż blat stolika w salonie. Fronty w pobliżu strefy gotowania muszą być dostosowane do częstszego czyszczenia, kontaktu z wilgocią i intensywnego użytkowania. Materiały mogą być zbliżone wizualnie, ale różnić się parametrami technicznymi. Dzięki temu można zachować estetyczną ciągłość wnętrza, uwzględniając wymagania poszczególnych stref.
Zacieranie granic między kuchnią a salonem niesie również ryzyko nadmiernego podporządkowania projektu estetyce. Minimalistyczna zabudowa może wyglądać efektownie, ale jej codzienne użytkowanie wymaga przemyślanej organizacji. Jeśli wszystkie akcesoria zostaną ukryte, trzeba zapewnić do nich wygodny dostęp. Rezygnacja z części górnych szafek oznacza konieczność odpowiedniego zaplanowania pozostałych miejsc przechowywania. Podobnie jest z wyspą kuchenną. Jej wielkość i usytuowanie powinny wynikać z dostępnej przestrzeni oraz sposobu korzystania z kuchni. Zbyt duża wyspa utrudni komunikację, natomiast niewłaściwie rozmieszczone urządzenia mogą komplikować przygotowywanie posiłków. Istotne pozostają również kwestie mniej widoczne na wizualizacjach: skuteczna wentylacja, odpowiednie oświetlenie blatów roboczych, akustyka urządzeń czy dostęp do gniazd elektrycznych. W otwartej przestrzeni problemy te mają szczególne znaczenie, ponieważ dotyczą także pozostałych domowników. Hałas pracującego urządzenia, zapachy przygotowywanych potraw czy intensywne światło robocze mogą wpływać na komfort osób odpoczywających kilka metrów dalej.
– Największym wyzwaniem w projektowaniu kuchni otwartej na salon jest pogodzenie dwóch różnych potrzeb. Z jednej strony oczekujemy uporządkowanej, spokojnej wizualnie przestrzeni, z drugiej – miejsca, w którym można swobodnie gotować, przechowywać produkty i korzystać z urządzeń. Dlatego estetyka nie może wyprzedzać ergonomii. Dobrze zaprojektowana kuchnia powinna zachować wszystkie swoje funkcje, nawet jeśli na pierwszy rzut oka przypomina bardziej element salonu niż tradycyjną zabudowę kuchenną – podkreśla Wiktoria Halupczok, ekspertka marki Veneta Cucine.
W projektowaniu kuchni otwartych na salon coraz większą rolę odgrywa możliwość dyskretnego wydzielenia strefy roboczej. Odpowiednio ustawiona wyspa, zabudowa z przesuwnymi frontami czy wnęka przeznaczona do przygotowywania posiłków pozwalają ograniczyć widoczność kuchennego wyposażenia. Dzięki temu przestrzeń zachowuje otwarty charakter, a jej poszczególne funkcje są wyraźniej uporządkowane. W większych wnętrzach można również wydzielić dodatkową strefę przygotowywania posiłków lub przechowywania, pozostawiając główną część kuchni otwartą na salon. Takie rozwiązanie wymaga odpowiedniego metrażu i powinno wynikać z rzeczywistych potrzeb mieszkańców. Ma to szczególne znaczenie w domach, w których często organizowane są spotkania. Część osób chętnie przygotowuje posiłki w obecności gości, inni wolą zachować większą prywatność podczas gotowania. O stopniu otwarcia przestrzeni powinny więc decydować przyzwyczajenia domowników, sposób gotowania, częstotliwość spotkań i indywidualne oczekiwania dotyczące prywatności.
Kierunki opisane w raporcie NKBA | KBIS 2026 pokazują, jak szeroko branża projektowa zaczyna postrzegać funkcję kuchni. Spójność całego domu, wielofunkcyjność i integracja różnych stref stają się ważnymi punktami odniesienia przy tworzeniu współczesnych wnętrz. Kuchnia nadal pozostaje miejscem przygotowywania posiłków, wymagającym odpowiednich instalacji, trwałych powierzchni i ergonomicznego układu. Coraz większe znaczenie ma jednak sposób, w jaki wpisuje się w całość domu. O jakości takich przestrzeni decyduje umiejętność pogodzenia różnych potrzeb. Kuchnia powinna być wygodna podczas intensywnego gotowania, współtworzyć atmosferę salonu i pozwalać domownikom korzystać ze wspólnej przestrzeni na wiele sposobów. Kuchnia przestaje być wyłącznie miejscem gotowania. Staje się częścią większej, wielofunkcyjnej przestrzeni, której wygląd i sposób działania wynikają z codziennego życia mieszkańców.
National Kitchen & Bath Association (NKBA), NKBA | KBIS 2026 Kitchen Trends Report, 16 września 2025 r. Raport oparty na opiniach 634 specjalistów branżowych z Ameryki Północnej, dotyczący kierunków projektowania kuchni w kolejnych trzech latach. Wykorzystane zagadnienia: whole home continuity, multi-purpose kitchen hubs, seamless design. https://nkba.org/research/nkba-kbis-2026-kitchen-trends-report/
Więcej informacji prasowych: Halupczok Kuchnie i Wnętrza
Wszystkie materiały: Halupczok Kuchnie i Wnętrza (74)
Kontakt dla mediów: biuro prasowe Commplace, [email protected], +48 665 379 071 · materiały dla mediów
Biuro prasowe prowadzi Commplace – agencja public relations i marketingu, od 1996 roku. Jak pracujemy z mediami: public relations w Commplace.